ای گراش ای شهر آب انبارها                    ای سرای وقف نیکوکارها

خاک تو گنجینه عشق است و بس             ذره ای از خاک تو ندهم به کس

خانه هایت محرم اسرار دل                        کوچه هایت سنگفرش کاهگل

کوچه هایت بزم بازی های شاد                  لطف یزدان شامل حال تو باد

ای گراش ای ترجمان زندگی                      ای دیار گرم غرق تشنگی

نخل هایت چتر سبز کوشش اند                 داستان جنگ دهر و رویش اند

نخل هایت سایبان رهگذر                         بس رطب هایت چه شیرین چون شکر

ای دیار عاشقان اهل بیت                         سرزمین مشفقان اهل بیت

ای دیار دوستداران حسین                        در رثایش می شوی در شور و شین

چهره ات در روز عاشورا غمین                   در عزای سرور و سالار دین

ای گراش ای سرزمین با ثبات                   ای که تنها همدمت کوه کلات

با کلات و خاطرات خون و جنگ                  همصدا با مردمان تیز چنگ

با کلات و یادمانش همدمی                      در بهاران سبز و شاد و خرمی

دشتهایت سفره سبز خداست                 مزرع ریحانه های با صفاست

برکه هایت چشمه های سلسبیل            مشرب انسان و حیوان و نخیل

برکه هایت بوی باران می دهند                بوی سرمست بهاران می دهند

ای گراش ای تار و پود جان من                 گلبن عشقی تویی بستان من

از خلوص مردمانت شهره ای                   از جمال نوربارت زهره ای

مردمانت خاکی و مهمان نواز                   در صداقت در سخاوت سرفراز

هر چه از وصفت بگویم باز کم                  هر چه در عشقت بمویم باز کم

ای که عشقت مایه ایمان من                  ای که نامت مفخر ایران من

شهر ما را ای خداوند بشر                      در امانش دار از هر کید و شر

 

آذر ۷۷ -گراش

عکس سمت راست؟

عکس سمت چپ از عکاس جوان و خوش ذوق٬ محمد امین نوبهار