همین که می بینیم مسابقات قاره ای و جهانی فوتبال٬ والیبال٬ مشت زنی و ... برگزار می شود ولی هیچ خبری از مسابقات حتی استانی و کشوری عروسک بازی و لی لی بازی نیست. باید بپذیریم که مساله فیمینسم حل نشده است.
درست یک هفته از بازگشایی مدارس گذشته است. اینجا (اداره)خیلی ها نگران و تعداد زیادتری اعصابشان خط خطی است. هر کسی چیزی می گوید و به دنبال مقصر و گناهکار می گردد. راستی نگفتم که چرا اعصاب خط خطی است و چرا خیلی ها متل من نگرانند؟ احتمالا از ۴۰۰۰۰ معلمی که جدیدا به استخدام آموزش و پرورش درآمده اند چیزی به گوشتان رسیده باشد. چهل هزار نفری که بعضی ها به عنوان برگ زرین خدمت خود می خوانند. شاید راست می گویند و خودشان هم می دانستند این چهل هزار نفر بلاخره باید سر کار می رفتند و چند و چون استخدام هم که مهم نیست مگر چیزی در این دنیا مهم است که برای این یکی ککمان بگزد!
من خودم شخصا شاعران رمانتیک را مقصر اصلی این نابسامانی های آموزش و پرورش می دانم. چرا؟ الان خدمتتان عرض می کنم.
هی شاعران٬ بچه های معصوم را به گل و شکوفه تشبیه کردند که آخر سر مهندسین کشاورزی را به عنوان آموزگار دوره ابتدایی استخدام کردند. هی بچه ها را به ماهی های زیبای دریاچه های معرفت تشبیه کردند و مهندسین شیلات را به عنوان آموزگار استخدام کردند و باز شاعران٬ بچه ها را فرشته نامیدند و لیسانس های الهیات و حوزه را به آموزگاری ابتدایی استخدام کردند. اگر شاعران این تشبیه ها و استعاره ها را نمی کردند آیا جناب وزیر باز هم باورش می شد که کلاس ابتدایی را این چنین پر نماید؟
بنده خدا باور کرده که بچه ها همان گل و ماهی و فرشته اند و چه بهتر که متخصصین گل و گیاه و پرورش ماهی و لیسانس الهیات٬ پایه های آموزش و پرورش را بسازند.
۱. اولین تلاش ممکن است خطایی هم داشته باشد(تیر قلق)
۲. دومین تلاشی که بلاخره ۹۱٪ صورت را هدف گرفت.
۳. بلاخره بین پنج شش عکسی که گرفت بهترین و هنری ترین آن این بود.
اگر چه برای من اول مهر امسال خیلی معمولی تر و تا اندازه ای مزخرف٬ ولی برای زینب قضیه متفاوت بود. او مهر امسال شاداب و سرحال و با سلام و صلوات همراه با بقیه همسالانش با پوشیدن مانتو و کیف و کفش به کلاس رفت. پنجساله هایی که برای کلاس اولی شدن دو سال دیگر باید منتظرباشند.
فعلا چیزی ندارم که بنویسم