کاکال گراش

تو «باز باران با ترانه»                         من شوره زاری بی کرانه

تو «گردش یک روز دیرین»                   من بی تو تنها کنج خانه

تو « کودکی ده ساله» اما                    من پیر و فرتوت از زمانه

تو «شاد و خرم نرم و نازک»                من اشک غمناک شبانه

تو «می دویدی همچو آهو»                «من دور می گشتم ز خانه»!

چون «ابرهای تند و غران»                  سیلی مزن بر این فسانه

چون «دانه های گرد باران»                 می ریزد اشکم دانه دانه

من « رازهای زندگانی»                      هرگز نگفتم بی بهانه

من «پیش چشم مرد فردا»                ترسم بمیرم عاشقانه...